1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Αθηροθρόμβωση

H αθηροθρόμβωση είναι μια εξελισσόμενη, πολυεστιακή και διάχυτη διαταραχή του αρτηριακού τοιχώματος. Χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη των αθηρωματικών πλακών (αθηροσκλήρωση) και την ενεργοποίηση της διαδικασίας της πήξης, που οδηγεί στη θρόμβωση. Η αθηροθρόμβωση είναι μια πολυπαραγοντική, παθοφυσιολογική οντότητα η εξέλιξη της οποίας διαφοροποιείται μεταξύ των ατόμων και εξαρτάται κυρίως από γενετικούς, περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην αθηροθρόμβωση περιλαμβάνουν τη φλεγμονή, το οξειδωτικό στρες, την απόπτωση, διαταραχές του μεταβολισμού των λιπιδίων και των λιποπρωτεϊνών, διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης (σακχαρώδης διαβήτης), διαταραχές του μεταβολισμού του λιπώδη ιστού (παχυσαρκία), διαταραχές των μηχανισμών θρόμβωσης και πήξης, γονιδιακούς πολυμορφισμούς και μεταλλάξεις, κλπ. Οι κλινικές εκδηλώσεις της αθηροθρόμβωσης (στεφανιαία νόσος, εγκεφαλικά ισχαιμικά επεισόδια, περιφερική αρτηριακή νόσος) αποτελούν σήμερα την πρώτη αιτία θανάτου στις βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες και στη χώρα μας.

Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης περισσότερο από 2 εκατομμύρια ανθρώπων πεθαίνουν από νοσήματα του καρδιαγγειακού συστήματος, που αντιστοιχούν περίπου σε 42% των συνολικών θανάτων, ενώ για το σύνολο των χωρών της ευρωπαϊκής ηπείρου ο αριθμός των θανάτων που οφείλονται στην αθηροθρόμβωση ανέρχεται σε 4,35 εκατομμύρια τον χρόνο. Η ετήσια συχνότητα εμφάνισης μειζόνων καρδιαγγειακών επεισοδίων (οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, θάνατος καρδιαγγειακής αιτιολογίας) ανέρχεται σε 4% του πληθυσμού που παρουσιάζουν τουλάχιστον 3 από τους κλασσικούς παράγοντες κινδύνου αθηροθρόμβωσης (δυσλιπιδαιμία, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκία, κάπνισμα, κλπ).

Η ξαφνική και απρόβλεπτη ρήξη της αθηρωματικής πλάκας οδηγεί στην ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων και στη δημιουργία θρόμβου. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι οι ασθενείς με αθηροσκλήρωση ζουν φέροντας τις αθηρωματικές βλάβες αλλά νοσούν και πεθαίνουν εξαιτίας της θρόμβωσης. Ο σχηματισμός του θρόμβου, ανάλογα με το μέγεθος και τη θέση του στο αρτηριακό δένδρο μπορεί να οδηγήσει:

  • Στη μερική ή πλήρη απόφραξη του αγγείου με συνέπεια την κλινική εκδήλωση της αρτηριακής θρόμβωσης (ασταθής στηθάγχη, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, θρόμβωση αρτηριακών στελεχών των άκρων).
  • Στο σχηματισμό θρομβογόνων εμβόλων που μπορούν να προκαλέσουν απόφραξη αρτηριών σε σημεία του αρτηριακού δένδρου που βρίσκονται περιφερικότερα από το σημείο σχηματισμού του θρόμβου στην αθηρωματική βλάβη.

Η πρόληψη της αθηροθρόμβωσης και των επιπλοκών της περιλαμβάνει την αποφυγή επιβλαβών περιβαλλοντικών παραγόντων όπως πχ το κάπνισμα, την άσκηση, την αποφυγή της παχυσαρκίας, τη σωστή διατροφή με την κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε συστατικά με αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικές, αντιαποπτωτικές, αντιθρομβωτικές ιδιότητες, κλπ.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση των κλινικών εκδηλώσεων της αθηροθρόμβωσης έχει τρεις κυρίως στόχους:

  1. Την αναστολή σχηματισμού του θρόμβου που επιτυγχάνεται με την αντιθρομβωτική αγωγή (αντιαιμοπεταλιακά και αντιπηκτικά φάρμακα).
  2. Την αποκατάσταση της βατότητας του αγγείου που επιτυγχάνεται με τη θρομβόλυση, τη διαδερμική στεφανιαία αγγειοπλαστική (PCI) ή τις αγγειοπλαστικές ή παρακαμπτήριες επεμβάσεις.
  3. Τη ρύθμιση των παραγόντων κινδύνου αθηροθρόμβωσης (υπερλιπιδαιμία, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, κ.λ.π.).

Η αντιθρομβωτική αγωγή είναι ένας από τους τρεις πυλώνες που διαμορφώνουν την συνολική θεραπευτική στρατηγική στην αθηροθρόμβωσης. Η αντιθρομβωτική αγωγή έχει κεντρική θέση στην πρωτογενή πρόληψη της αθηροθρόμβωσης, δηλαδή στην ελάττωση της πιθανότητας θρόμβωσης στους ασθενείς με αθηρωματική νόσο στην οξεία φάση της αρτηριακής θρόμβωσης (οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, PCI, ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, οξεία θρόμβωση περιφερικών αρτηριών). Επίσης, η αντιθρομβωτική αγωγή είναι σημαντική στη δευτερογενή πρόληψη της αθηροθρόμβωσης, δηλαδή στην ελάττωση του κινδύνου υποτροπής της θρόμβωσης σε ασθενείς που έχουν υποστεί ένα θρομβωτικό επεισόδιο ή στην αποτροπή της επαναστένωσης ή επαναθρόμβωσης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε PCI ή παρακαμπτήριες επεμβάσεις.

1.jpg 10.jpg 11.jpg 12.jpg 13.jpg 14.jpg 15.jpg 16.jpg 17.jpg 18.jpg 19.jpg 2.jpg 20.jpg 21.jpg 22.jpg 23.jpg 24.jpg 3.jpg 4.jpg 5.jpg 6.jpg 7.jpg 8.jpg 9.jpg